Uncategorized

Βασιλικά Ανάκτορα Τατοϊου

Written by  on June 4, 2017

kentriki

Η τύχη του κτήματος Τατοΐου και του ομώνυμου παλατιού συνδέθηκε με τη νεοελληνική ιστορία και ακολούθησε τις περιπέτειες του θεσμού αυτού στην Ελλάδα. Το 1916 με την παραίτηση της κυβέρνησης του Βενιζέλου και τον εθνικό διχασμό που ακολούθησε ένα μεγάλο τμήμα του Τατοΐου, περίπου δηλαδή 28.000 στρέμματα και βοηθητικά κτίρια του παλατιού αποτεφρώθηκαν.

Μετά την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 και την ανακήρυξη της Α’ Ελληνικής Δημοκρατίας το 1923 το Τατόι με τα παλάτια του γίνεται δημόσια περιουσία, εκτός από μια έκταση 3.500 στρεμμάτων περίπου, στην οποία εγκαταστάθηκαν μικρασιάτες πρόσφυγες και οι οποίοι συγκρότησαν τη σημερινή Κοινότητα Κρυονερίου. Το 1936 με την επιστροφή της βασιλείας επανέρχεται στους πρώτους ιδιοκτήτες του. Το 1946 μετά από σχετικό δημοψήφισμα εγκαθίσταται ξανά η τέως βασιλική οικογένεια.

Ένα νέο δημοψήφισμα το 1973 οδηγεί στην απαλλοτρίωση υπέρ του δημοσίου και η «βασιλική περιουσία» το 1975 με την οριστική κατάργηση του θεσμού απομένει προς ρύθμιση. Το 1992 γίνεται ρύθμιση με την οποία έκταση 4.000 στρέμματα, στην οποία περιλαμβάνεται το παλάτι με όλα τα βοηθητικά κτίρια δίδεται στον πρώην ιδιοκτήτη του και τα υπόλοιπα τα διαχειρίζεται το ίδρυμα «Εθνικός Δρυμός Τατοΐου», τα μέλη του Δ.Σ. του οποίου, τα διορίζει ο πρώην ιδιοκτήτης του κτήματος.

Μικρές επίσης εκτάσεις δίδονται σε ιδρύματα. Το 1994 με νέα ρύθμιση επαναφέρεται η απαλλοτρίωση του 1973 και το όλο «κτήμα» επανέρχεται στο δημόσιο. Μετά από την ρύθμιση αυτή έγιναν προσφυγές για την αντισυνταγματικότητα του νόμου από τους πρώην ιδιοκτήτες και η υπόθεση έληξε το 2002 μετά από σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Με βάση την απόφαση αυτή καταβλήθηκε εύλογο τίμημα στους τέως βασιλείς για το σύνολο της περιουσίας τους στην Ελλάδα έναντι αντί 13.800.000 ευρώ. Ο πρώην βασιλιάς φορτώνει σε κοντέινερς τα οικογενειακά κειμήλια και με την κρατική βούλα.


ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Ναυάγιο πλοίου “Παναγιώτης” – Ζάκυνθος

Written by  on June 4, 2017

kentriki

Tο ναυάγιο τοποθετείται χρονολογικά στο 1983, ενώ το πλοίο το οποίο ναυάγησε μετέφερε λαθραία τσιγάρα.

Την 2 -2 – 1980 και ώρα 05: 00 το Φ/Γ πλοίο “ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ” Ν.Π. 4512, Κ.Ο.Χ. 465 με πενταμελές πλήρωμα και μεταφέροντας φορτίο 1895 κούτες τσιγάρα ενώ βρισκόταν στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κεφαλονιάς – Ζακύνθου, υπέστη βλάβη στην κύρια μηχανή και έμεινε ακυβέρνητο. Αποτέλεσμα ήταν να προσαράξει στη βραχώδη και απόκρημνη ακτή ΒΑ της Νήσου Ζακύνθου όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Επί του πλοίου επέβαιναν τρεις (3) Έλληνες ως συνεργείο για επιδιόρθωση μηχανικής βλάβης και ένας Ιταλός ως συνοδός φορτίου.

Το πλήρωμα με πνευρσή λέμβο αποβιβάστηκε σε βραχώδη ακτή όπου στη συνέχεια διασχίζοντας δύσβατη ορεινή περιοχής έφθασε στην Κοινότητα Βολιμών όπου και ενημέρωσε το Σταθμό Χωροφυλακής Βολιμών για το συμβάν.

 

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Σανατόριο Νταού Πεντέλης

Written by  on June 4, 2017

kentriki

Το σανατόριο Νταού Πεντέλης είναι ένα από τα πολλά σανατόρια που κατασκευάστηκαν τον περασμένο αιώνα στο Πεντελικό βουνό. Κι ακολουθώντας την κοινή μοίρα που “στοιχειώνει” όλα σχεδόν τα σανατόρια, σήμερα βρίσκεται κι αυτό εγκαταλελειμμένο, λεηλατημένο από το χρόνο και τον άνθρωπο, και σχεδόν ξεχασμένο, στην κορυφή του λόφου πάνω από το σύγχρονο Κέντρο Υγείας Ραφήνας.

Πέρα από την σημασία του ως κτήριο-μνημείο από την εποχή που η φυματίωση θέριζε τον ανθρώπινο πληθυσμό, η ιστορική του αξία μεγαλώνει ακόμα περισσότερο, από τον σημαντικό ρόλο που διαδραμμάτισε την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής. ‘Ολο το προσωπικό του νοσοκομείου αλλά και ασθενείς που νοσηλεύονταν σ’ αυτό φαίνεται πως συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση, και στο χώρο του (στα μαγειρεία του Σανατορίου) γίνονταν συνεδριάσεις της διοίκησης του απελευθερωτικού στρατού, ανάμεσα δε στους εκτελεσθέντες από τις κατοχικές δυνάμεις υπήρξαν και μέλη του νοσηλευτικού προσωπικού.

Χάριν αυτής της ιστορικής σημασίας, πρόσφατα ανακοινώθηκε από τον δήμαρχο Ραφήνας-Πικερμίου, η πρόθεση αναπαλαίωσης ενός τμήματος (300 τμ) του κτηριακού συγκροτήματος, με σκοπό την ίδρυση μουσείου τοπικής ιστορίας Ραφήνας, που θα περιλαμβάνει μουσείο για τη δράση του παλιού σανατορίου, μουσείο με αρχειακό υλικό των λιγνιτωρύχων που ζούσαν και εργάζονταν στην περιοχή, αλλά και ένα τμήμα παραδοσιακών παιδικών παιχνιδιών.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 λειτούργησε το Παιδιατρικό Νευροψυχιατρικό Νοσοκομείο Νταού Πεντέλης (αργότερα, ΠΝΑ). Μετά την οριστική παύση της λειτουργίας του, αντικαταστάθηκε από το σημερινό Κέντρο Υγείας Ραφήνας.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Μοναστήρι του Ασκητή – Γαργαλιάνοι Μεσσηνίας

Written by  on June 4, 2017

kentriki

Το ετοίμαζαν για μοναστήρι, όμως δεν λειτούργησε ποτέ. Πρόκειται για ένα ερειπωμένο κτίσμα εντυπωσιακών διαστάσεων, ασύμμετρο με πολλές πύλες και μικρα κελιά. Το 2008 έγιναν εκεί γυρίσματα για την ταινία του Νίκου Καλογερόπουλου «Οι Ιππείς της Πύλου». Από το 2008 έχει περιέλθει στην κατοχή της οικογένειας Κωνσταντακόπουλου, ιδιοκτήτες του πολυτελούς ξενοδοχείου, Costa Navarino στη Πύλο.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Σανατόριo Ζάστοβας – Παναχαϊκό Πάτρας

Written by  on December 14, 2016

Οι έντονες διαµάχες που επικράτησαν στην Πατρινή κοινωνία περί της τοποθεσίας ίδρυσης του Σανατορίου, έδωσαν την ιδέα στον Πατρινό βιοµήχανο και µεγαλέµπορο Βασίλειο Μαραγκόπουλο, να αναλάβει στις 13 Μαΐου 1936 την πρωτοβουλία σύσκεψης όλων των οργανώσεων της Πάτρας. Η ενέργεια και οι προτάσεις του βρίσκουν ανταπόκριση, τόσο µεταξύ των τοπικών φορέων, όσο και από το Υπουργείο Υγιεινής και έτσι το Μάρτιο του 1937, στη θέση «Ζάστοβα» στις πλαγιές του Παναχαϊκού όρους, πλησίον του χωριού Ελεκίστρα, άρχισε η ανέγερση κτιρίου- νοσοκοµείου, το οποίο θα προοριζόταν να λειτουργήσει ως σανατόριο.

Το κτίριο στη Ζάστοβα, παρόλο που αποτελούσε για την εποχή του πρωτοποριακό κτίσµα, αφού ο φέρων οργανισµός του ήταν από οπλισµένο σκυρόδεµα, οι δε τοίχοι πλήρωσης από λίθους, δυστυχώς δεν λειτούργησε ποτέ, αφού το 1940 σταµάτησε η αποπεράτωσήτου εξαιτίας του 2ου Παγκοσµίου Πολέµου.

Το κτίριο στη Ζάστοβα ανήκει ιδιοκτησιακά στo Νοσοκοµείο Νοσηµάτων Θώρακος, αλλά έχει, πλέον,παραδοθεί στη φθορά των έντονων καιρικών φαινοµένων που υπάρχουν στην περιοχή  καθώς και στην αυθαίρετη περιαστασιακή του χρήση από κτηνοτρόφους ως µαντρί, δεδοµένα που το έχουν καταδικάσει, πλέον, σε πλήρη απαξίωση.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Σανατόριo Καραμάνη – Χάνια Πηλίου

Written by  on December 14, 2016

Όλα ξεκίνησαν το 1909 όταν ο Γεώργιος Καραμάνης, από το κοντινό χωριό Δράκεια, αποφάσισε να φτιάξει στην περιοχή ένα Σανατόριο, θεωρώντας ότι το κλίμα θα ευνοήσει την αποθεραπεία των φυματικών.

Αυτό που πρόσφερε δεν ήταν μόνο ιατρικές υπηρεσίες αλλά και καλή ποιότητα ζωής, όντας για την εποχή του πολύ μπροστά. Ο Βόλος τότε δεν είχε ρεύμα αλλά εκεί είχε εγκατασταθεί γεννήτρια όχι μόνο για για τη λειτουργία των ιατρικών υποδομών αλλά και σε όλα τα δωμάτια των ασθενών υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα, κεντρική θέρμανση και τρεχούμενο νερό και τηλεφωνικό κέντρο. Υπήρχαν Φαρμακείο, Μικροβιολογικό, Ακτινολογικό και Βιοχημικό εργαστήριο, κλίβανος αποστείρωσης και αποτέφρωσης, όργανο υποβοήθησης αναπνοής, από τα πρώτα στη χώρα, που τον έφερε ο ίδιος ο γιατρός από την Ελβετία.

Το επίπεδο των παρεχομένων υπηρεσιών ήταν υψηλό, περιελάμβανε πλούσιο φαγητό πέντε φορές την ημέρα, άσκηση με σουηδική γυμναστική, χώρους για ηλιοθεραπεία, αεροθεραπεία, βιβλιοθήκη, αναγνωστήριο, ψυχαγωγία στο χώρο παραστάσεων και δεξιώσεων.

Από εκεί κατά καιρούς πέρασαν ο Σικελιανός ο Βάρναλης, ο Παλαμάς, ο Δελμούζος, ο Τριανταφυλλίδης, ο Σεφέρης. Εκεί ο Σικελιανός γνώρισε την Άννα, μετέπειτα σύζυγό του, που τότε ήταν παντρεμένη με το γιατρό Καραμάνη.

Ο Καραμάνης ήταν γιατρός με όραμα. Από τους πρωτοπόρους Φυματιολόγους – Πνευμονολόγους της χώρας. Εκείνες τις εποχές το να ασχοληθεί κάποιος με τη φυματίωση ήταν μεγάλη απόφαση. Η φθίση ή χτικιό ήταν στίγμα μεγαλύτερο από ότι το AIDS στις μέρες μας.

Σήμερα ή μάλλον πριν τρία χρόνια, χρησιμοποιείται ως ποιμνιοστάσιο.

Το Σανατόριο λειτούργησε μέχρι το 1963. Στη συνέχεια πέρασε στα χέρια πιστωτών του και σήμερα ο νέος ιδιοκτήτης πιθανόν αναμένει την επένδυση.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Κομμουνιστικό Μνημείο – Μπουζλούντζα, Βουλγαρία

Written by  on December 17, 2015

homebulgaria

Στα τέλη του 19ου αιώνα, το 1891, ο Ντιμιτάρ Μπλαγκόεφ, αρχηγός των Βουλγάρων Σοσιαλιστών, κανόνισε μια μυστική συνάντηση στα βουνά της Στάρα Πλάνινα, στο κέντρο της Βουλγαρίας, με σκοπό την οργάνωση του Βουλγαρικού Κομμουνιστικό Κόμματος. Η συνάντηση αυτή έμεινε γνωστή ως το “Συνέδριο του Μπουζλούντζα” , από το όνομα της ομώνυμης βουνοκορφής και αποτελεί σταθμό στην σοσιαλιστική ιστορία της χώρας.

Θέλοντας λοιπόν να αποτίσει φόρο τιμής στον Μπλαγκόεφ και με αφορμή την 1300η επέτειο της ιδρύσεως του Βουλγαρικού κράτους, το Κομμουνιστικό Κόμμα της χώρας, έχτισε στο ίδιο σημείο, ένα εντυπωσιακό μνημείο, το οποίο αποτέλεσε σύμβολο του σοσιαλισμού στην κομμουνιστική Βουλγαρία. Τα εγκαίνια έγιναν το 1981 και συνδυάστηκαν με την ενενηκοστή επέτειο ίδρυσης του ίδιου του κόμματος, αποτελώντας ένα πολυδάπανο έργο βιτρίνας του καθεστώτος.

Το μνημείο είχε πρωτοποριακό αν και αμφιλεγόμενο σχεδιασμό και περιελάμβανε και ένα πολυτελές συνεδριακό κέντρο, όπου γίνονταν συχνά πολυπληθείς κομματικές συγκεντρώσεις. Μετά την πτώση του κομμουνισμού στην Ανατολική Ευρώπη, το μνημείο εγκαταλείφθηκε και σήμερα παραμένει ερείπιο, λείψανο μιας εποχής που δεν υπάρχει πια. Παρ’ όλη την θλιβερή εικόνα εγκατάλειψης, ο επισκέπτης μπορεί ακόμη να διακρίνει τα σοσιαλιστικού ρεαλισμού ψηφιδωτά των εσωτερικών χώρων, τις εικόνες των Βουλγάρων και Σοβιετικών ηγετών και το μεγαλόπρεπο σφυροδρέπανο στον εσωτερικό θόλο.

Όσον αφορά το μέλλον του μνημείου, το 2011 το Βουλγαρικό κράτος, το παραχώρησε μαζί με την γύρω περιοχή, στο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βουλγαρίας. Οι επίγονοι του Κομμουνιστικού κόμματος φιλοδοξούν να καλύψουν με δικά τους έξοδα το κόστος αποκατάστασης, επαναφέροντας το μνημείο στην αρχική μεγαλόπρεπη μορφή του.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Εργοστάσιο Πορσελάνης – Νέα Μάκρη

Written by  on September 13, 2015

DSC07486

Κτίστηκε το 1950 από τον Χαρίτωνα Τριανταφυλλόπουλο και λειτούργησε το 1952. Παρήγαγε προϊόντα πορσελάνης για ηλεκτρολογική χρήση, κυρίως μονωτήρες χαμηλής και υψηλής τάσης, ασφάλειες κλπ, αλλά αργότερα επεκτάθηκε στην παραγωγή πυρότουβλων και άλλων πυρίμαχων προϊόντων. Για μεγάλο διάστημα προμήθευε τη ΔΕΗ με ηλεκτρολογικό υλικό. Οι πρώτες ύλες προέρχονταν από ιδιόκτητα ορυχεία στη Μήλο. Στο εργοστάσιο δούλεψαν άνθρωποι από τη γύρω περιοχή (Νέα Μάκρη, Μαραθώνας, Γραμματικό). Η λειτουργία του σταμάτησε οριστικά το 1969, εξαιτίας υπέρογκων δανείων από την πρώην ΕΤΒΑ (Τράπεζα Πειραιώς). Σήμερα, σ’ ένα τμήμα των εγκαταστάσεων, η εταιρεία παραγωγής Άνωση Α.Ε. πραγματοποιεί τα γυρίσματα της σειράς “Κλεμμένα Όνειρα”, η οποία προβάλλεται καθημερινά από το Mega.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Ξενοδοχειακό Σύμπλεγμα Belvedere – Σούνιο

Written by  on August 15, 2015

11857672_10207651575426274_1094116431_n

Για το ξενοδοχειακό σύμπλεγμα Belvedere στα Λεγραινά Σουνίου, γνωρίζουμε σήμερα πολύ λίγες πληροφορίες. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, ξεκίνησαν οι οικονομικές δυσκολίες για το μέχρι τότε φημισμένο ξενοδοχείο, που προβλήθηκε και μέσα από γνωστές ελληνικές ταινίες της εποχής (“Καμικάζι, αγάπη μου” κτλ). Μετά από προσπάθειες να σωθεί το εν λόγω συγκρότημα, το 1987 η ιδιοκτησία περνάει σε άλλον. Η κατάσταση όμως χειρότερη από κάθε προηγούμενη χρονιά, καθώς οι περισσότεροι επισκέπτες είχαν αρχίσει να επιλέγουν τα παραθαλάσσια ξενοδοχειακά συμπλέγματα για να απολαύσουν τις διακοπές τους.

Η οργάνωση θα μπορούσε να θεωρηθεί ανεπαρκής καθώς σταμάτησαν πλήρως και οι συνεργασίες με διάφορα πρακτορεία. Έτσι, το 1989 κλείνει τις πόρτες του επισήμως. Τη δεκαετία του ’90, έγιναν κάποιες άδοξες ενέργειες από Αιγύπτιους επιχειρηματίες να ξαναλειτουργήσουν το Belvedere σα νυχτερινό κέντρο, αλλά απέτυχαν. Έκτοτε, στέκει ερειπωμένο όλο το σύμπλεγμα σε μία τεράστια έκταση δίπλα από το επίσης εγκαταλελειμμένο εκκλησάκι του Ιωάννου του Προδρόμου. Το 2010, μπήκε στο σχέδιο ανακατασκευής αλλά μέχρι και σήμερα η εικόνα του παραμένει η ίδια.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Αρχοντικό Κοντού – Λεχώνια Βόλου

Written by  on July 17, 2015

Ήδη πριν την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το 1881 οι Τούρκοι είχαν αποχωρήσει από τα Λεχώνια πουλώντας τις περιουσίες τους στους Χριστιανιούς. Το 1895 τα Άνω Λεχώνια ενώθηκαν σιδηροδρομικά με το Βόλο, ενώ το 1900 ιδρύθηκε στην περιοχή το εργοστάσιο μεταξουργίας του Κουτούπη, μετά το εργοστάσιο μεταξουργίας του Κουσκούλη, που λειτουργούσε ήδη από το 1875. Τα Λεχώνια μετατράπηκαν σε μία ακμάζουσα κοινωνία «αστικού» χαρακτήρα, που προσέλκυσε πολλούς πλούσιους οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και έκτισαν τα αρχοντικά τους (αρχοντικά Κοντού, Κασιοπούλου, Χατζηκυριαζή).
Το 1900 κτίστηκε το αρχοντικό Κοντού, το οποίο και πήρε το όνομά του από την πρώτη οικογένεια που το έκτισε και έμεινε εκεί, την οικογένεια Κοντού. Ο Κοντός ήταν πρόξενος της Ρωσίας στην Ελλάδα. Η οικογένεια συνδέθηκε με ένα βαρύ πένθος που προήρθε όταν τα αγόρια της οικογένειας πέθαναν από φυματίωση. Σύμφωνα όμως με το θρύλο που είχε δημιουργηθεί, η οικογένεια δηλητηριάστηκε από ένα σαμιαμίδι που είχε πέσει στο γάλα την ώρα του πρωινού. Σήμερα υπάρχει ο οικογενειακός τάφος στο παλιό νεκροταφείο του Βόλου, που αναπαριστάνει τη συγκεκριμένη σκηνή.
Στη συνέχεια, το αρχοντικό εγκαταλείφθηκε. Το 1920 η κόρη της οικογένειας Θελξινόη, πούλησε το αρχοντικό στον Γεώργιο Αλπάκη, οικογενειάρχη με τρεις κόρες και έναν γιο. Ο Αλπάκης έδωσε το σπίτι ως προίκα σε μία από τις τρεις κόρες του, τη Φρόσω, η οποία το έδωσε με τη σειρά της προίκα στη μεγαλύτερή της κόρη. Το 1960, το σπίτι πουλήθηκε στον εργολάβο Κουτσιδάκη, ο οποίος το επισκεύασε χρησιμοποιώντας υλικά κατώτερης ποιότητας, καταστρέφοντας έτσι ιδιαίτερα σημεία του σπιτιού, όπως ήταν οι τοιχογραφίες του. Μετά το θάνατό του, οι κόρες του πούλησαν το αρχοντικό στο δικηγόρο Κίμωνα Χατζησταματίου.
Από το 1930 ως το 1940 το σπίτι κατοικήθηκε από τις οικογένειες Ολυμπίου Δημητριάδη και Ν. Κοτζιά, καθώς και από τον βουλευτή Κ. Σαμαρά και το δάσκαλο Μαυράκη. Το 1941, τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν τα Λεχώνια, το σπίτι χρησιμοποιήθηκε ως αρχηγείο των Γερμανών, μέχρι και την απελευθέρωση του χωριού το 1944.
Σήμερα το αρχοντικό παραμένει έρημο, εγκαταλειμμένο και αναξιοποίητο, διατηρώντας ωστόσο τα βασικά αρχιτεκτονικά του σημεία. Πρόκειται για ένα διώροφο οίκημα που είναι κτισμένο από πέτρα και πορσελάνη (το ιδιαίτερο αυτό κτίσιμο το προστάτευσε στο παρελθόν από τις ρωγμές). Το κτίριο αποτελεί ζωντανό παράδειγμα του νεοκλασικισμού. Διαθέτει υπόγειο, ισόγειο, πρώτο όροφο και σοφίτα.
Το οίκημα ακολουθεί τους νόμους της συμμετρίας στις όψεις, την οργάνωση των όγκων και τη ρυθμική διάθρωση των επιφανειών του. Περίτεχνα και καλοδουλεμένα κιγκλιδώματα στολίζουν το εξωτερικό του σπιτιού, καθώς και το μεγάλο κεντρικό μπαλκόνι που ξεχωρίζει από την πλευρά του δρόμου. Στις επιβλητικές πόρτες εισόδου, καθώς και στα άφθονα παράθυρα που επέτρεπαν να μπει το φως του ήλιου, υπάρχουν λαξευμένα περιγράμματα που προσδίδουν στο οίκημα μια απαράμιλλη έκφραση κομψότητας και επισημότητας.
Στο εσωτερικό του σπιτιού υπάρχει μία πλατιά είσοδος με κλίμακα, που οδηγεί στους πάνω ορόφους. Τα δωμάτια ήταν μεγάλα, επιβλητικά και κατάλληλα διαμορφωμένα, ώστε να χαρίζουν άνεση και αρχοντιά στους κατοίκους τους.
Εξωτερικά το αρχοντικό διαθέτει ένα μεγάλο όμορφο κήπο που είναι διαμορφωμένος σε επίπεδα. Διαθέτει επίσης σιντριβάνι, βεράντες με κιόσκια και δύο μεγάλους φοίνικες στην κεντρική είσοδο (δυστυχώς τόσο το κτίριο όσο και ο εξωτερικός χώρος είναι σήμερα εγκαταλειμμένα).
Το οίκημα ξεχωρίζει ακόμα και σήμερα για την ιδιαίτερη πλαστική του και χρωματική του διακόσμηση και επεξεργασία, τις ήρεμες προσόψεις και το εκλεκτικό ύφος που μαρτυρά την οικονομική άνεση και την κοινωνική θέση των κατοίκων του.
Το αρχοντικό χαρακτηρίζεται από τη μορφολογική του αυτάρκεια, την άφθαρτη αισθητική του και τη δυναμική του πλαστικότητα. Αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα αριστούργημα της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, που επιβίωσε στο πέρασμα των χρόνων, σηματοδοτώντας την εποχή του.
Σήμερα το αρχοντικό αποτελεί μνημειακό πρότυπο για την περιοχή. Επιφορτισμένο με ιστορίες του υπερφυσικού που σχετίζονται με θανάτους και εκτελέσεις που έγιναν εκεί, το σπίτι, πέρα από την ανυπόκριτη αυτοδυναμία και τη ρομαντική έκφραση που προβάλλει, συνδυάζει και μία σκοτεινή γοητεία, που το κάνει να δεσπόζει με το στιβαρό του όγκο ακόμη πιο ιδιαίτερο και πιο επιβλητικό, προσελκύοντας το ενδιαφέρον πολλών επισκεπτών.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail